چگونه همسریابی سریع انجام دهیم؟ - همسریابی
همسریابی سریع یکی از دوستهام بود که از همه بهم نزدیکتر بود. خیلی باهم صمیمی نبودیم اما از همه بیشتر بهش اعتماد داشتم. همسریابی موقت سریع رو باز از جیبم درآوردم و دیدم سایت همسریابی سریع پیام داده. پی ویشو بازکردم. ویس فرستاده بود. ویسش رو پلی کردم: سلام همسریابی هلو. چرا که نه. حتما بیا ببینمت. اتفاقی افتاده؟
همسریابی موقت سریع رو خاموش کردم
بدون اینکه جوابش رو بدم همسریابی موقت سریع رو خاموش کردم و توی جیبم گذاشتم و به راننده آدرس خونه همسریابی سریع رو دادم. کرایه تاکسی رو حساب کردم و یه تک زنگ به سایت همسریابی سریع زدم و رو نیمکت تو پارک سرکوچه شون نشستم. کمکم سر و کله همسریابی سریع پیدا شد. نگرانی از چهرهاش مشخص بود. یه مانتو جلو باز آبی پوشیده بود و ساپورت مشکی و شال مشکی. دختر لاغر اندامی بود و قیافه معمولی داشت. از جام بلند شدم و بعد از سلام و احوال پرسی کوتاهی رو نیمکت پارک نشستیم.
سایت همسریابی سریع گفت: چی شده؟ چرا قیافت این شکلیه؟ جریان رو با گریه براش تعریف کردم. باورش نمیشد. حق داشت. هرکسی هم جای اون بود باور نمیکرد. خودم هم هنوز باورم نشده بود. مثل یه کابوس بود برام؛ کابوسی که داشتم توش زندگی میکردم! سایت همسریابی سریع سعی میکرد با حرفهاش آرومم کنه. همسریابی هلو درست میشه.
غصه نخور. اصلا شاید دو روز دیگه پشیمون شدن. با پوزخند گفتم: معلومه که پشیمون میشن اما دیگه دیره. مطمئنم مامان با اون رئیس مزخرفش ازدواج کرد. همسریابی سریع با غم نگاهم کرد و گفت: امشب رو کجا میری؟ همسریابی موقت سریع ما بمون. لبخندی به مهربونیش زدم و گفتم: ممنون عزیزم ولی نمیتونم همسریابی موقت سریع شما بمونم.
چرا همسریابی هلو راحت نیستی؟
چرا همسریابی هلو راحت نیستی؟ نه موضوع این نیست. تا کی بمونم خونتون؟ بالاخره باید با این موضوع کنار بیام و کنار یکیشون زندگی کنم دیگه. با غم نگاهم کرد. لبخند ساختگی زدم و گفتم: ناراحت نباش بهش عادت میکنم. «ترسناک ترین جمله ای که شنیدم اینه: بهش عادت میکنی»! از جامون بلند شدیم.